NS 3400 Deze serie is de laatste, die door de HSM is besteld; eerst na de fusie werd zij afgeleverd. De nieuwe NS-nummering was toen in voorbereiding. Vandaar dat deze locomotieven volgens een ontwerp-nummering zijn geleverd met de nummers 4101-4120. Nog in 1921 werden ze nog vernummerd. Evenals de 2B-serie 501-535 HSM hadden zij binnenliggende cilinders, een stoomdom zonder veiligheids toestel en een zanddom op de ketel. Ook hadden zij een vuurkist met een niet verhoogde ronde topplaat en het zelfde roosteroppervlak als de 2B-machines. Op de vuurkist topplaat waren twee veiligheidskleppen aangebracht volgens het systeen Coale.Dit soort veiligheid liet bij het bereiken van de maximale ketelspanning de ontsnappende stoom nog niet direct naar de buitenlucht ontwijken. Deze werd eerst naar een stuwkamer gevoerd waardoor de veiligheidsklep extra hoog werd opgelicht. Hierdoor werd dan in zeer korte tijd veel stoom afgevoerd ( in de modelbouw wereld ook wel pop-veiligheid genoemd). Na het sluiten duurde het dan weer enige tijd voordat het blazen weer begon. Deze in afwijking van de Ramsbottom veiligheid, die bleef doorblazen totdat de spanning beneden het maximum zakte. De binnenliggende cilinders lagen hellend boven de voorste as. de middelste as werd aangedreven. Deze had flenzen die dunner gedraaid waren dan de overige flenzen teneinde de locomotief in staat te stellen de kleinst toegestane bogen van 110m te doorlopen. Alle machines van deze serie hebben gasverlichting voor de lantaarns en de verlichting in het machinistenhuis gehad. Na 1935 werd deze afgeschaft. In hoofdzaak werd dit type voor goederentreien bestemd, toch bij uitzondering reden zij ook wel eens personentreien. De helft van deze serie had gedurende de laatste oorlogsjaren, waarin zij naar Duitsland afgevoerd waren, een dusdanige oorlogsschade opgelopendat deze na terugkeer in ons land afgevoerd moesten worden. De 3411 en 3420 zijn nooit teruggevonden en deze zijn in 1950 uitgevoerd. De laatste 3400den werden in 1953 gesloopt. Het model Inmiddels vier locomotieven verder wou ik wel eens wat meer, een nieuwe uitdaging. Bij de Genzelbahn reed ik op de baureihe 23. Een prachtig model. Mij leek het wel een uitdaging om deze te bouwen op spoor 1. Tot dat er met een internationale stoomdagen in Nienoord een NS 3400 op de baan stond van Frank Verouden. Ik was in een klap verliefd. Een mooi relatief kleine loc en nog kolengestookt ook. WAUW!!! Toen bleek ook nog dat ze deze in het blad onderstoom wilden beschrijven. Maar tja Jos Verouden had helaas niet zoveel te geen foto’s tijdens de bouw gemaakt. Daar kon ik mooi op inhaken. En we hadden toen besloten dat ik de loc zou gaan bouwen en dat er zo dus ook foto’s tijdens de bouw gemaakt konden worden om deze te publiceren in het blad onderstoom. Dit was zeker een hele uitdaging omdat ik dus flink door moest bouwen om de foto’s voor het volgende artikel weer te kunnen maken. Al met al is dit prima gelukt. Het model is inmiddels afgerond en is al op menig evenement te zien geweest Het kolen stoken van spoor 1 modellen is een ware beleving. Soms ook hard werken. In het eerste begin was het best pittig. Ik had gelukkig wat jaartjes ervaring met stoken, alleen waren die treinen 4 a 5 keer zo groot. Het principe was een beetje hetzelfde alleen je kolenvuur is kwetsbaarder. Ik kan me nog goed de eerste keer van de 3400 herinneren. het was bij mijn ouderlijk huis in de achtertuin. Oh spannend! Ik kreeg het vuur daad werkelijk aan de praat voor tien minuten. Maar die kolenlucht hmmm heerlijk zeker als je net begint met in lampolie gedrenkt houtskool. Het heeft zo'n eigenaardige geur ik krijg er kriebels van in mijn buik. Toen voor het eerst op de baan dat ging ook nog niet zo goed. Ik klopte mijn kolen zelf, daarna zeefde ik ze en tot slot wassen om het kloppoeder er af te halen. zo hield ik mooie schone zwarte glimmende kooltjes over. Alle begin is moeilijk en ben wel eens zeer gefrustreerd geweest omdat het niet lukte. Een belangrijke tip!!! Al verheug je je nog zoveel op het stoken... neem de tijd. En zorg dat je lekker op je zelf gaat experimenteren met stoken. Maak een rolbok of een standaard zodat je in je achtertuin kan oefenen i.p.v. een van de eerste keren op een stoomevenement. Ze zeggen dat de beste stuurlui aan wal staan en de gezegde klopt inderdaad. De mensen om je heen hebben zeer goede bedoelingen maar weten het soms ook veel beter. Helaas heb ik uit de wandelgangen vernomen dat ze vinden dat ik mijn trein niet onder controle heb. Tja!! wat moet ik er op zeggen. Probeer het zelf eens. Maar goed ook ik wou te graag en had toen niet de tip wat ik hiervoor schreef. Er kwam eens iemand op Nienoord met een grote zak kolen. Net een slag kleiner als die ik maakte en deze zagen er dof uit. Toen heb ik alleen met dit soort geprobeerd en dat ging beter. Ik had een hel van een vuur en ik kon er niet tegen stoken. Uit eindelijk lukte het me een keer om de loc twee uur aan de praat te houden. Toch was ik niet tevreden, want ik moest flink door stoken. Als ik dan naar Jos Verouden keek die zo af en toe eens een schepje kolen op het vuur gooide bij zijn locomotieven, dacht ik het moet anders kunnen. Ik heb de hele loc binnenstebuiten gekeerd en alles nagekeken en gemeten. En er bleken inderdaad wat mankementen te zijn. Ten eerste trok ik valse lucht langs de aspan. daar zaten twee gaatjes van 2x2 mm. Deze heb ik dicht gemaakt. ook mijn weggebrande vuurbrug hersteld. Toen ben ik gaan kijken naar de slagring en warempel deze stond te laag. Waarschijnlijk dat de afgewerkte stoom langs de petticoat werd geblazen i.p.v. alles door de schoorsteen. Achteraf bleek er ook wel een enorme korst kolen rondom de petticoat te zitten. tevens heb ik de slagring verkleind. Als ik met de trein aan het rijden was hoorde je geen enkele slag. Ik heb toen de trek eens gemeten met een u-buis meter. Daar bleek mijn beredenering werkelijkheid. Bij normale loop zal je een vacuüm in de rookkast moeten hebben tussen de 10 en 15 mm/ waterkolom. Het geen wat ik gemeten had was 5mm waterkolom. Daarop volgend diverse nippels gemaakt voor de slagring en getest totdat ik op de juiste waarde zat, ook de hoogte van de slagring doet erg veel. Nadat dit allemaal juist was, weer geprobeerd op kolen en dat was een wereld van verschil. Nu was ik ook een van de mensen die af en toe een schepje kolen op zijn vuurtje gooide en een mooi rustig gloeiend vuurtje had. Dus zorg dat alle verhoudingen goed zijn t.o.v. elkaar, want het komt zeer kritisch!! Al met al is het zeker de moeite waard!! Mijn moeder had mijn stiekem gefotografeerd bij de eerste keer stoken!! Het Origineel Klik op bovenstaande foto om de NS 3400 in actie te zien.